نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• حمید کاظمی ¹
• پوریا ابراهیم زاده ²

¹ دانشیار پژوهشگاه هوافضا، وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، تهران، ایران

² گروه حقوق بین‌الملل عمومی، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

چکیده

به دنبال رشد صنعت حمل‌و‌نقل هوایی و تبدیل شدن آسمان به یکی از اصلی‌ترین گزینه‌های جابه‌جایی بار و مسافر، تعداد عملیات‌های پرواز افزایش و فرودگاه بسیاری از شهرها با ترافیک هوایی سنگینی مواجه شد. برای حل مشکل اخیر، ایالات متحده آمریکا و شورای اروپا تلاش کردند تا با تدوین مجموعه‌ای از مقررات، سازکاری جهت استفاده از فرودگاه‌های محل بحث ترسیم کنند که به موجب آن، هر یک از شرکت‌های هواپیمایی صرفاً در صورت دریافت سهمیه فرودگاهی هر فرودگاه بتواند عملیات فرود و پرواز را در همان فرودگاه انجام دهد امّا تدوین چنین مقرراتی باعث شد که برخی از شرکت‌های هواپیمایی تقریباً هیچ اقبالی برای دریافت سهمیه فرودگاهی در بسیاری از فرودگاه‌ها نداشته باشند. پرسش اصلی تحقیق حاضر آن است که آیا یک شرکت هواپیمایی می‌تواند از طریق انعقاد قرارداد اشتراک‌گذاری کد به فرودگاه‌هایی که فاقد سهمیه فرودگاهی آن است دسترسی یابد؟ در صورت مثبت بودن پاسخ، چه ضوابطی بر این قرارداد قابل اعمال خواهد بود؟ نویسندگان با هدف یافتن پاسخی معقول برای پرسش اخیر از روش توصیفی - تحلیلی استفاده نموده‌اند. نتایج کلی تحقیق ضمن آنکه انعقاد قرارداد اشتراک‌گذاری کد ذیل شرایطی خاص را به عنوان یک راهکار مبتکرانه برای دسترسی شرکت‌های هواپیمایی به فرودگاه‌هایی که فاقد سهمیه فرودگاهی آن هستند می‌داند؛ ۵ ضابطه قابل اعمال بر چنین قراردادی را نیز مورد شناسایی قرار می‌دهد.

کلیدواژه‌ها

• اشتراک‌گذاری کد
• سهمیه فرودگاهی
• شرکت هواپیمایی
• هواپیما
• حقوق رقابت

عنوان مقاله [English]

Conclusion the Codeshare Agreement for Airlines to Access Airports without Slot with an Emphasis on Applicable Criteria

نویسندگان [English]

• Hamid Kazemi ¹
• Pouria Ebrahimzadeh ²

¹ Associate Professor in Aerospace Research Institute, Ministry of Science, Research and Technology, Tehran, Iran

² Department of Public International Law, Faculty of Law, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran

چکیده [English]

After the growth of the air transport industry and the transformation of the sky into one of the main options for transporting cargo and passengers, the number of flight operations increased and the airports of many cities faced heavy air traffic. To solve the latter problem, the United States of America and the Council of Europe tried to draw up a mechanism for using the airports in question by developing a set of regulations, whereby each airline can only land and take off at the same airport if it receives an airport slot from each airport. However, the development of such regulations caused some airlines to have almost no chance of receiving an airport slot at many airports. The main question of the present research is whether an airline can access airports that do not have an airport slot through the conclusion of a codeshare agreement? If the answer is yes, what criteria will be applicable to this agreement? The authors have used a descriptive-analytical method to find a reasonable answer to the latter question. The overall results of the study, while considering the conclusion of a codeshare agreement under certain conditions as an innovative solution for airlines to access airports that do not have airport slots, also identify 5 criteria applicable to such an agreement.

کلیدواژه‌ها [English]

• Codeshare
• Airport Slot
• Airline
• Airplane
• Competition Law